Από το άρθρο μου Σήραγγα Παντελεήμωνα Πιερίας – Από το παρελθόν στο παρόν που δημοσιεύθηκε στις 16 – 10 – 22.
Γράφει ο Μιχάλης Μαγνήσαλης
Έχω περάσει κι εγώ πάνω από αυτές τις γραμμές. Από τα φοιτητικά μου χρόνια μέχρι και τη χρονιά που η γραμμή έδωσε τη θέση της σε αυτή την καινούργια των υψηλών ταχυτήτων. Αυτό ήταν ένα από τα πιο όμορφα κομμάτια της διαδρομής. Το σημείο που η διάθεση άλλαζε κατακόρυφα, όταν το ατελείωτο αφιλόξενο ορεινό τοπίο διαδεχόταν η θάλασσα και η αίσθηση ότι επιτέλους πλησιάζουμε στη Θεσσαλονίκη.
Ένα μνημείο βιομηχανικής αρχιτεκτονικής
Ο χώρος της εγκαταλελειμμένης γαλαρίας θεωρείται σήμερα πολιτιστικό μνημείο και ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα της νεότερης βιομηχανικής αρχιτεκτονικής. Αποτελεί ουσιαστικά το πρώτο ανοιχτό βόρειο τμήμα της παλιάς σιδηροδρομικής γραμμής αμέσως μετά τον σταθμό του Πλαταμώνα. Τόσο ανοιχτό που το τρένο ταξίδευε ακριβώς δίπλα από τους λουόμενους που απολάμβαναν το καθημερινό τους μπάνιο στη θάλασσα. Σήμερα στην πλευρά της σήραγγας που οδηγεί στην Λεπτοκαρυά λειτουργεί ένα καφέ – μουσείο. Από τη πλευρά του Πλαταμώνα είναι όπως την άφησε το τελευταίο τρενο που πέρασε από εκεί.
Η εκπαιδευτική μας κοινότητα θα είναι σύντομα online.
Μείνετε συνδεδεμένοι!
Από την έμπνευση μέχρι τη στιγμή του κλικ
Περπατάω μέσα στη γαλαρία και πατάω επάνω στους μεταλλικούς στρωτήρες. Επάνω τους φαίνεται ακόμα το λογότυπο της κατασκευάστριας εταιρίας και η χρονολογία. Το μήκος της είναι μικρό, μόλις 51 μέτρα. Η ελαφριά καμπή όμως που υπάρχει στο μέσο της μου δημιουργεί την αίσθηση ότι είμαι σε μια άλλη διάσταση, αφού ούτε μπρος ούτε πίσω βλέπω το πολυπόθητο φως…στο βάθος. Ο χώρος έχει μια ιδιαίτερη αύρα που με ταξιδεύει στο παρελθόν. Οι μαυρισμένοι τοίχοι από τις ατμάμαξες και τις ντηζελάμαξες της εποχής, οι σιδερένιες ράγες πάνω στις οποιες προσπαθώ να ισορροπήσω, τα χοντρά χαλίκια που μου προκαλούν αστάθεια στο περπάτημα. Σχεδόν έχω αρχίσει να ακούω τον ήχο του τρένου που ετοιμάζεται να διασχίσει την γαλαρία. Φτάνοντας στην έξοδο φαίνεται ο ένας από τους δύο πύργους που χρησίμευαν για την φρούρηση του σημείου και η γραμμή προς Πλαταμώνα που χάνεται μέσα στα δέντρα.
Η τεχνική πίσω από την εικόνα
Η σήραγγα λόγω του μακρόστενου σχήματός της, δίνει την αίσθηση της προοπτικής. Σ’ αυτό συντελούν και οι σιδερένιες ράγες που “δείχνουν” τον δρόμο προς το άπειρο. Αν κοιτάξουμε προσεκτικά στα τοιχώματά της, θα παρατηρήσουμε ότι από το σημείο που γίνεται η λήψη μέχρι την έξοδό της το πλάτος της δείχνει να μικραίνει. Αυτό φυσικά δεν είναι αλήθεια. Το πλάτος της σήραγγας είναι σταθερό σε όλο το μήκος της. Αλλιώς το τρένο θα…σφήνωνε και δεν θα μπορούσε να βγει. Ακόμα και κάθε μιά από τις προεξοχές που έχει αφήσει το ξύλινο καλούπι στα τοιχώματα, λειτουργούν σαν ευθείες γραμμές που αν τις επεκτείνουμε θα συναντηθούν κάπου στο άπειρο.
Το αποτέλεσμα της προοπτικής είναι συμμετρικό. Σ’ αυτό έχει βοηθήσει και ο μηχανικός που τοποθέτησε τις ράγες ακριβώς στη μέση για λόγους τεχνικούς και όχι μόνο για λόγους αισθητικής. Ανάμεσα στις δύο κάθετες γραμμές που ορίζουν τα τρίτα του κάδρου. Αν είχα σταθεί λίγο πιο αριστερά ή λίγο πιο δεξιά, το αποτέλεσμα θα ήταν ασύμμετρο, είτε προς τη μια πλευρά είτε προς την άλλη.
Η επιλογή του σημείου εστίασης εξαρτάται από το ποιο θέμα έχουμε επιλέξει σαν πρωτεύον. Εδώ πρωτεύον θέμα είναι η σήραγγα και όχι το τοπίο που φαίνεται στο βάθος. Η εστίαση έχει γίνει σε κάποιο από τα δύο άκρα της εισόδου. Σε οποιοδήποτε από τα δύο σημεία το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Ο φακός που χρησιμοποίησα είναι ένας ευρυγώνιος zoom 16mm – 35mm. Ακόμα και στην εστιακή απόσταση των 35mm διατηρεί την ικανότητά του να μας δίνει μεγάλο βάθος πεδίου. Έτσι τα τοιχώματα της σήραγγας είναι αποτυπωμένα με όλες τις λεπτομέρειες. Ο πύργος και το φυσικό τοπίο στο βάθος έχουν θολώσει ελάχιστα, τόσο όσο να επιβεβαιώνουν τον ρόλο τους σαν δεύτερο πλάνο.
Φωτομετρώντας σε κάποιο σημείο του πύργου και λίγο από τα δέντρα έχω καταφέρει να έχω τονική ισορροπία σε όλο το εξωτερικό τοπίο. Όπως ακριβώς θα έκανα αν ήμουν έξω και ήθελα να φωτογραφίσω μόνο το τοπίο. Λόγω της μεγάλης διαφοράς φωτισμού θα έπρεπε τα τοιχώματα της σήραγγας να είναι τελείως σκοτεινά. Έχοντας όμως επιλέξει την σωστή ώρα της ημέρας, χρησιμοποιώ κατάλληλα το φως του ήλιου. Η ώρα είναι 13:45 αρχές φθινοπώρου. Ο ήλιος αυτή την εποχή ταξιδεύει προς τη δύση πιο γρήγορα από ότι το καλοκαίρι. Εκείνη τη στιγμή βρίσκεται αρκετά ψηλά και ακριβώς μπροστά από την είσοδο της σήραγγας. Τα πυκνά σύννεφα λειτουργούν σαν διαχύτης και έτσι ένα μαλακό φως κυριολεκτικά μπαίνει μέσα στη σήραγγα και φωτίζει περισσότερο στην είσοδο και σταδιακά λιγότερο όσο έρχεται προς τα μέσα.
Η διαδρομή
Ταξιδεύοντας στον αυτοκινητοδρομο Ε75 με κατεύθυνση προς Θεσσαλονίκη βγαίνουμε στην έξοδο για Πλαταμώνα στο χιλιομετρικό σημείο 418. Λίγο πιο κάτω αντί να κάνουμε δεξιά προς τον Πλαταμώνα στρίβουμε αριστερά και παίρνουμε τον δρόμο για το κάστρο. Μόλις περάσουμε από μπροστά του, ακολουθούμε την κατηφορική διαδρομή στα δεξιά και στο τέλος της στρίβουμε πάλι δεξιά. Σε ένα λεπτό έχουμε μπροστά μας την καφετέρια που έχει εγκατασταθεί στην είσοδο της σήραγγας. Διασχίζοντάς την με τα πόδια σε λίγα λεπτά είμαστε στην έξοδο προς Πλαταμώνα, εκεί ακριβώς που δημιουργήθηκε αυτή η φωτογραφία.
Το σημείο της φωτογράφισης
Σήραγγα Πλαταμώνα 40.008256, 22.598914
Διαβάστε το άρθρο μου Σήραγγα Παντελεήμωνα Πιερίας – Από το παρελθόν στο παρόν
Η εκπαιδευτική μας κοινότητα θα είναι σύντομα online.
Μείνετε συνδεδεμένοι!
Παρατηρούμε χωρίς να παρεμβαίνουμε. Φωτογραφίζουμε με σεβασμό προς τους χώρους που επισκεπτόμαστε και το φυσικό περιβάλλον στο οποίο βρίσκονται. Δεν αγγίζουμε ευαίσθητες επιφάνειες και δεν παίρνουμε “αναμνηστικά”. Κινούμαστε προσεκτικά. Τα εγκαταλελειμμένα κτίρια ενδέχεται να κρύβουν κινδύνους. Δεν ανάβουμε φωτιές. Δεν πετάμε σκουπίδια. Σκοπός μας είναι να γνωρίσουμε και όχι να καταστρέψουμε.
Εγγραφείτε στο newsletter!
Μια αντικειμενική αξιολόγηση είναι πάντα ευπρόσδεκτη!
Η αναπαραγωγή, δημοσίευση, τροποποίηση, ή εκμετάλλευση των φωτογραφιών, video, σκίτσων, κειμένων και λογότυπων που περιλαμβάνονται στον παρόντα ιστότοπο για οποιαδήποτε χρήση προσωπική ή εμπορική χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια, απαγορεύται αυστηρά βάσει του Νόμου 2121/93 (όπως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα), του Νόμου 4481/2017 περί διαδικτυακής προσβολής δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων (ΕΔΠΠΙ), του Νόμου 4708/2020 περί ενίσχυσης της προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων στο διαδίκτυο και των διεθνών συμβάσεων περί προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων.
