Μερικές φορές, δεν υπάρχει απόσταση ανάμεσα στην ανάγκη και την αδιαφορία. Πίσω από κάθε άνθρωπο που κάθεται στο περιθώριο της καθημερινότητας, υπάρχει μια ιστορία που δεν γνωρίζουμε. Μια στορία αξιοπρέπειας, μοναξιάς και αγώνα. Γύρω του ο κόσμος συνεχίζει να κινείται σαν εκείνος να μην υπάρχει. Η εικόνα δεν μιλά μόνο για αυτόν που ζητά βοήθεια, αλλά και για την κοινωνία που επιλέγει ποιον θα δει … Συνεχίστε την ανάγνωση Στο περιθώριο της καθημερινότητας…
“Έχει νυχτώσει. Ανάβουμε το φως. Καπνίζουμε σιωπηλά ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Ο Καίσαρας παίρνει φόρα. Πηδάει στις πολυθρόνες και στον καναπέ. Τις γδέρνει με τα νύχια του. Ο Άλκης γελάει. Μ’ αρέσουν αυτές οι νυχιές που αφήνει ο Καίσαρας πάνω στα έπιπλα. Καμιά φορά όταν κοιμάται κρυμμένος κάτω απ’ το κρεβάτι, κοιτάζω αυτά τα σημάδια και σκέφτομαι πως ο Καίσαρας τα κάνει επίτηδες, … Συνεχίστε την ανάγνωση “Οι άνθρωποι που μας αγαπούν μας γδέρνουνε”…
Για τρία χρόνια πηγαίνοντας στη δουλειά, έπαιρνα καθημερινά το αστικό λεωφορείο μέχρι τον σταθμό (εδώ στη Θεσσαλονίκη όταν λέμε “σταθμό”, εννοούμε τον σιδηροδρομικό σταθμό). Μια μέρα όπως το λεωφορείο έστριψε από την οδό Λαγκαδά δεξιά στη Δραγουμάνου, είδα να περνάει από μπροστά μου αυτό το…έργο μοντέρνας τέχνης. Προφανώς το προηγούμενο απόγευμα ή το βράδυ, κάποιος άγνωστος καλλιτέχνης είχε έμπνευση. Λαγκαδά και Δραγουμάνου γωνία Κάθε πρωί … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκεί που γεννήθηκε το “Δεν έχει χρώμα” – Η ιστορία πίσω από την φωτογραφία
Μερικά πράγματα συμβαίνουν από μόνα τους. Μάλιστα γίνονται τόσο τέλεια, που θα έλεγες ότι κάποια αόρατη δύναμη φροντίζει, έτσι ώστε να ταιριάζουν απόλυτα σε κάτι που δεν έχεις ιδέα ότι θα συμβεί, αλλά ούτε και πότε θα συμβεί. Την φωτογραφία την τράβηξε ο φωτογράφος και πολύ καλός μου φίλος Βασίλης Καλουτσικίδης. Από τις σπάνιες περιπτώσεις που εγώ είμαι μέσα στο κάδρο. Αυτός που κάθεται κάτω … Συνεχίστε την ανάγνωση Μια μέρα στο Τσινάρι – Η ιστορία πίσω από την φωτογραφία
Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι. Δεν είναι μόνο τα παιδιά που πεθαίνουν. Μαζί τους πεθαίνουν οι πιο πολύτιμες αξίες. Η ελευθερία. Η αξιοπρέπεια. Οι πολιτισμοί. (Όταν ξεκίνησε ο πόλεμος στην Ουκρανία. Συνεχίστε την ανάγνωση Αισθάνεσαι;
Δεν ξέρω αν έχει την πάθηση που ισχυρίζεται, αλλά σε μια πρόσφατη βόλτα μου πέρασα από το ίδιο σημείο και τον βρήκα εκεί. Οκτώ χρόνια από τότε που έβγαλα την φωτογραφία, στο ίδιο πόστο πουλάει τρέλα και εισπράτει τα φιλοδωρήματα των περαστικών. Αργότερα τα μάζεψε και κάθησε λίγο πιο πέρα σε ένα πεζουλάκι, για να ξεκουραστεί. Μάλιστα τον ρώτησαν κάτι τουρίστες πού ακριβώς είναι η … Συνεχίστε την ανάγνωση Πωλείται τρέλα
Δύσκολο να περνάς όλη σου τη μέρα στον δρόμο. Μικροπωλητής στον πεζόδρομο βρίσκει ευκαιρία για λίγο διαλογισμό, ή για μια σύντομη προσευχή. Μπορεί απλά να ξεκουράζει το μυαλό του, ή να έχει τον τρόπο να κοιμάται ελαφρά, ώστε να μην πηγαίνει ούτε λεπτό χαμένο. Power nap που λέμε και στα μέρη μου… Συνεχίστε την ανάγνωση Εργασία μετά διαλογισμού
Είναι αλήθεια ότι όταν μετακινείσαι με το ποδήλατο, πρέπει να το έχεις συνεχώς μέσα στο οπτικό σου πεδίο. Μπορούν να συμβούν πολλά δυσάρεστα. Να το βανδαλίσουν, ή ακόμα χειρότερα να το κλέψουν. Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε μια πολύ προσωπική σύνδεση με το ποδήλατό μας. Από τα παιδικά μας χρόνια ήταν το σύμβολο της ελευθερίας μας. Η επιτυχία της ισορροπίας χωρίς βοηθητικές ρόδες, η ικανοποίηση … Συνεχίστε την ανάγνωση Δεν είχε πού να το αφήσει…
Είναι σαν να τους ακούω… Φεβρουάριος του 2022 στο καλντερίμι που οδηγεί στο Πανεπιστήμιο της Ξάνθης, ψάχνω να βρω ελεύθερο τραπεζάκι σε κάποιο από τα ασφυκτικά γεμάτα από φοιτητές καφενεδάκια. Η βαβούρα από τις ατελείωτες συζητήσεις και ο διαπεραστικός ήχος από το τάβλι με έχουν συνεπάρει. Και ξαφνικά τους βλέπω μπροστά μου. Στάτλερ και Ουώλντορφ, οι “γέροι του Μάπετ Σώου“. Υπάρχουν τελικά! Κάθονται στον εξώστη … Συνεχίστε την ανάγνωση Τελικά υπάρχουν!
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.