«Έχει νυχτώσει. Ανάβουμε το φως. Καπνίζουμε σιωπηλά ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Ο γάτος ο Καίσαρας παίρνει φόρα. Πηδάει στις πολυθρόνες και στον καναπέ. Τις γδέρνει με τα νύχια του. Ο Άλκης γελάει. Μ’ αρέσουν αυτές οι νυχιές που αφήνει ο Καίσαρας πάνω στα έπιπλα. Καμιά φορά όταν κοιμάται κρυμμένος κάτω απ’ το κρεβάτι, κοιτάζω αυτά τα σημάδια και σκέφτομαι πως ο Καίσαρας τα … Συνεχίστε την ανάγνωση «Οι άνθρωποι που μας αγαπούν μας γδέρνουνε»…
Από χθες ακούμε συνεχώς αναφορές για το χειμερινό ηλιοστάσιο ως την αρχή του χειμώνα. Κανένας όμως δεν λέει ότι αμέσως μετά, οι μέρες θα αρχίσουν σιγά σιγά να μεγαλώνουν. Μπορεί να έχουμε μπροστά μας τις πιο κρύες μέρες του χρόνου, αλλά τι πιο αισιόδοξο από το να νιώθεις ότι κάθε μέρα κάνουμε ένα μικρό βήμα για την άνοιξη και ότι κάπου στο βάθος βρίσκεται το … Συνεχίστε την ανάγνωση Χειμερινό ηλιοστάσιο – Η τελευταία μικρή μέρα
Ταυτίζομαι με τα λόγια του Κάρλ Σέϊγκαν, Αμερικανού αστρονόμου, αστροφυσικού και συγγραφέα. Το αντιμετωπίζω σε κάθε μου επίσκεψη σε σχολείο. Κάτι πηγαίνει στραβά στη διαδρομή από το νηπιαγωγείο μέχρι την γ’ Λυκείου. «Πηγαίνεις να μιλήσεις σε νηπιαγωγείο, ή παιδιά της πρώτης Δημοτικού και βρίσκεις μια τάξη γεμάτη από λάτρεις της επιστήμης. Κάνουν βαθειές ερωτήσεις. Ρωτούν: «Τι είναι όνειρο, γιατί έχουμε δάχτυλα, γιατί είναι στρογγυλό το … Συνεχίστε την ανάγνωση Τι πάει στραβά στα σχολεία;
Για τρία χρόνια πηγαίνοντας στη δουλειά, έπαιρνα καθημερινά το αστικό λεωφορείο μέχρι τον σταθμό (εδώ στη Θεσσαλονίκη όταν λέμε «σταθμό», εννοούμε τον σιδηροδρομικό σταθμό). Μια μέρα είδα να περνάει από μπροστά μου αυτό το…έργο μοντέρνας τέχνης. Προφανώς το προηγούμενο απόγευμα ή το βράδυ, κάποιος άγνωστος καλλιτέχνης είχε έμπνευση. Λαγκαδά και Δραγουμάνου γωνία Κάθε πρωί την ίδια ώρα στο ίδιο σημείο. Για τρία χρόνια. Λαγκαδά και … Συνεχίστε την ανάγνωση Εκεί που γεννήθηκε το «Δεν έχει χρώμα» – Οι κρυμμένες ιστορίες πίσω από τις φωτογραφίες #4
Μέχρι τη στιγμή που χτύπησε το τηλέφωνό μου, έχοντας χάσει κι εγώ ένα παιδί πριν από χρόνια σε τροχαίο, νόμιζα ότι τα είχα ζήσει όλα. Έκανα λάθος! Ένα τηλεφώνημα που άλλαξε τη ζωή μου «Γεια σας…ονομάζομαι Λίλια…είμαι η μαμά της Ιφιγένειας Μήτσκα που σκοτώθηκε στο δυστύχημα με τα τρένα στα Τέμπη. Μου είπαν από τη σχολή χορού της κυρίας Γεύσης Τζίτα στα Γιαννιτσά, ότι είχατε … Συνεχίστε την ανάγνωση Στη μνήμη αυτών που χάθηκαν στα Τέμπη – Οι κρυμμένες ιστορίες πίσω από τις φωτογραφίες #3
«Μόνο το φως μπορεί να περνάει από τα πιο βρώμικα μέρη χωρίς να λερώνεται». Διογένης ο κυνικός Ο Διογένης (412 π.Χ. – 323 π.Χ.), γνωστός και ως Διογένης ο Κυνικός ή Διογένης ο Σινωπεύς ήταν Έλληνας φιλόσοφος, και ένας από τους θεμελιωτές του κυνισμού. Φέρεται να γεννήθηκε στη Σινώπη περίπου το 412 π.Χ., (σύμφωνα με άλλες πηγές το 399 π.Χ.), και πέθανε το 323 π.Χ. στην Κόρινθο. Θεωρείται σημαντικός εκπρόσωπος της κυνικής φιλοσοφίας. Χρησιμοποιούσε τον αστεϊσμό και το … Συνεχίστε την ανάγνωση 19 Αυγούστου, Παγκόσμια ημέρα φωτογραφίας
Είναι μια εικόνα που πρέπει να συνηθίσουμε να βλέπουμε. Πολλά έχουν ακουστεί και ακόμα πιο πολλά έχουν γραφτεί από ειδικούς και μη, για την αποτελεσματικότητα των ανεμογεννητριών και την συμβολή τους στην δημιουργία «πράσινης ενέργειας». Το σίγουρο είναι ότι δεν θα γίνουν ποτέ μέρος του τοπίου. Καμία ανθρώπινη παρέμβαση δεν μπορεί να αντικαταστήσει την αρμονία της φύσης. Δεν είναι αυτός ο στόχος άλλωστε… Συνεχίστε την ανάγνωση Εκεί που κάποτε υπήρχαν δέντρα
Μερικά πράγματα συμβαίνουν από μόνα τους. Μάλιστα γίνονται τόσο τέλεια, που θα έλεγες ότι κάποια αόρατη δύναμη φροντίζει, έτσι ώστε να ταιριάζουν απόλυτα σε κάτι που δεν έχεις ιδέα ότι θα συμβεί, αλλά ούτε και πότε θα συμβεί. Την φωτογραφία την τράβηξε ο φωτογράφος και πολύ καλός μου φίλος Βασίλης Καλουτσικίδης. Από τις σπάνιες περιπτώσεις που εγώ είμαι μέσα στο κάδρο. Αυτός που κάθεται κάτω … Συνεχίστε την ανάγνωση Μια μέρα στο Τσινάρι – Οι κρυμμένες ιστορίες πίσω από τις φωτογραφίες #2
Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι. Δεν είναι μόνο τα παιδιά που πεθαίνουν. Μαζί τους πεθαίνουν οι πιο πολύτιμες αξίες. Η ελευθερία. Η αξιοπρέπεια. Οι πολιτισμοί. Συνεχίστε την ανάγνωση Αισθάνεσαι;
Ξυπνάς αξημέρωτα, δίνεις μια στο ξυπνητήρι που επιμένει να επαναλαμβάνει τον ανατριχιαστικό σκοπό του κάθε πέντε λεπτά. Σηκώνεσαι, ντύνεσαι στα γρήγορα, φορτώνεσαι τον εξοπλισμό που έχεις επιμελώς ετοιμάσει από την προηγούμενη. Και ενώ η πόλη ακόμα κοιμάται, είσαι έξω με προορισμό;;;….. Φωτογραφία: Τηλέμαχος Γαροφαλλίδης Συνεχίστε την ανάγνωση Αέναο το ταξίδι…
Michalis Magnisalis Training Media 
Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.