Αυτά τα πρόχειρα σκίτσα, οι γραμμές, τα βελάκια, οι χρωματισμένες λέξεις – κλειδιά. Είναι κάτι περισσότερο από ένας τυφλοσούρτης για να μη χαθώ μέσα στην ακολουθία των σκηνών. Είναι ένας εντελώς προσωπικός κώδικας γραφής. Εκφράζουν την αβεβαιότητα, την ανάγκη για αναζήτηση, την επιθυμία για τελειότητα. Όλες τις σκέψεις που περνάνε από το μυαλό μου όταν είμαι βαθειά χωμένος μέσα στην ιστορία της ταινίας. Ακόμα και … Συνεχίστε την ανάγνωση Οι σημειώσεις του σκηνοθέτη

Από χθες ακούμε συνεχώς αναφορές για το χειμερινό ηλιοστάσιο ως την αρχή του χειμώνα. Κανένας όμως δεν λέει ότι αμέσως μετά, οι μέρες θα αρχίσουν σιγά σιγά να μεγαλώνουν. Μπορεί να έχουμε μπροστά μας τις πιο κρύες μέρες του χρόνου, αλλά τι πιο αισιόδοξο από το να νιώθεις ότι κάθε μέρα κάνουμε ένα μικρό βήμα για την άνοιξη και ότι κάπου στο βάθος βρίσκεται το … Συνεχίστε την ανάγνωση Χειμερινό ηλιοστάσιο – Η τελευταία μικρή μέρα

Ταυτίζομαι με τα λόγια του Κάρλ Σέϊγκαν, Αμερικανού αστρονόμου, αστροφυσικού και συγγραφέα. Το αντιμετωπίζω σε κάθε μου επίσκεψη σε σχολείο. Κάτι πηγαίνει στραβά στη διαδρομή από το νηπιαγωγείο μέχρι την γ’ Λυκείου. «Πηγαίνεις να μιλήσεις σε νηπιαγωγείο, ή παιδιά της πρώτης Δημοτικού και βρίσκεις μια τάξη γεμάτη από λάτρεις της επιστήμης. Κάνουν βαθειές ερωτήσεις. Ρωτούν: «Τι είναι όνειρο, γιατί έχουμε δάχτυλα, γιατί είναι στρογγυλό το … Συνεχίστε την ανάγνωση Τι πάει στραβά στα σχολεία;