Τα Blues της άγριας νιότης #1
Αύγουστος του ’23. Περπατώντας στα Εξάρχεια, με οδηγούν τα χνάρια της νιότης μου κι εγώ πάω γυρεύοντας. Εκεί που άκουσα για πρώτη φορά κάτι ντροπαλούς νεαρούς να τραγουδάνε τον Άσωτο Υιό. Που ο Τζιμάκος φώναζε «γ@μ@τε γιατί χανόμαστε» (μη πάει ο νους σας στο πονηρό, για την υπογεννητικότητα που βιώνουμε σήμερα, μετά από 40 χρόνια μιλούσε). Εκείνο το υπόγειο της οδού Σολωμού, που ο Νικόλας … Συνεχίστε την ανάγνωση Τα Blues της άγριας νιότης #1

Πρέπει να έχετε συνδεθεί για να σχολιάσετε.